در آرزوی جهانی امن...

... رویای من آن صبح باران خورده ایست که طلوع میکند آرام از پس ابرهای مشرق امیدواری ...

در آرزوی جهانی امن...

... رویای من آن صبح باران خورده ایست که طلوع میکند آرام از پس ابرهای مشرق امیدواری ...

در آرزوی جهانی امن...

*"در آرزوی جهانی امن"
تمنایی کودکانه است...

*اینجا مثل یک شهر بازی آرام و خلوت می ماند برای شیطنت و شلوغی واژه های پراکنده در ذهنم،که همه ی آرام و قرارشان بر هم زدن آرامش من است...واژه هایی که مرا مجبور می کنند به درگیری های ذهنی و کشف ناشناخته ها و تجربه هایی نو...

*متنها و قطعه های ادبی و اشعاری که اینجا میخوانید زاییده ی ذهن من هستند...لطفاً آنها را از مادرشان جدا نسازید.غریبی میکنند. :)

*«مِسْکِینٌ ابْنُ آدَمَ مَکْتُومُ الْأَجَلِ مَکْنُونُ الْعِلَلِ مَحْفُوظُ الْعَمَلِ تُؤْلِمُهُ الْبَقَّةُ وَ تَقْتُلُهُ الشَّرْقَةُ وَ تُنْتِنُهُ الْعَرْقَةُ »

بیچاره است فرزند ادم : اجل او پنهان است ، بیماری هایش درخفا ، عملش ثبت می شود ، یک پشه او را اذیت می کندو جستن اب در گلو او را می کشد، و یک عرق او را بدبو می کند ...



آخرین مطالب

  • ۰۲ شهریور ۹۶ ، ۱۹:۱۳ عجب!
  • ۱۴ مرداد ۹۶ ، ۱۴:۵۱ !

دو سالش شد...

شنبه, ۱۳ خرداد ۱۳۹۶، ۰۱:۰۷ ق.ظ

فضای وبلاگ همیشه برایم دوست داشتنی بوده.

شاید از همان 19 سالگی که برای اولین بار با گوشی نوکیای جاوا و نت پیزوری اش، کم کم با وبلاگ های مختلف آشنا می شدم.آرشیوها از سال 80 به بعد بود...و من با تأخیر 8،9 ساله با فضایی خواستنی به اسم وبلاگ آشنا شده بودم. آن زمان فضاها خاص بود نویسنده ها خاص بودند و خاص می نوشتند...

مدتی گذشت تا تصمیم گرفتم وبلاگی برای خودم راه اندازی کنم. بالاخره چند سال پیش وقتی همه داشتند توی بلاگفا وبلاگ می ساختند من رفتم سراغ پرت ترین و عتیقه ترین سرویس دهنده ممکن به اسم رومفا! و اولین وبلاگم رو اونجا ساختم. دو سال در آن نوشتم و سپس به بیان آمدم و این وبلاگ را ساختم و حالا این هم دو ساله شده است... 

البته سن شناسنامه ایش تقریبا سه سال را نشان میدهد ولی خب همه جا سنش را کمتر میگوید! 

و خب این از آن جهت است که بعد از راه اندازی اش، نزدیک به یک سال چیزی در آن ننوشتم.نمی دانم شاید خیلی جدی نگرفته بودمش و هنوز نمی توانستم دست از قلم و کاغذ بر دارم.

هنوز هم گهگاهی که دستم به قلم و کاغذ نمی رود و دکمه های کیبورد حس بهتری به من میدهند، می آیم و اینجا می نویسم و گاهی هم که انگشت کوبیدن به دکمه های کیبورد احساسم را بیان نمیکند به قلم و کاغذ پناه میبرم و دائما بین این دو در جریانم... 

مهم نیست کجا و چگونه، صفحه وبلاگ یا صفحه کاغذ، دکمه های کیبورد یا جوهر خودکار، مهم حس خوب نوشتن و آرامش پس از آن است... افسون و جادوی واژه ها که هر لحظه شگفتی می آفرینند و در تردستی همانندی ندارند...

 

 

*و اما،و اما، واما بعد! مفتخرم که به سمع و نظرتان برسانم که یک تنه و با صبر و حوصله ای مثال زدنی همه هفتاد ستاره هاتان را یکی یکی ترکاندم! الان بروید سر بزنید با سقف فرو ریخته وبلاگتان روبرو می شوید...جدا دنبال کننده ای مثل من مایه مباهات است! :\

*داشتم از در خانه  بیرون می آمدم که یک دختر بچه سه ساله با موهای فر و پیراهن پسرانه و شلوار، روبروی خانه مان ایستاده بود و با خودش حرف میزد. 

به شدت خواستنی و بامزه... وقتی دیدمش لبخند زدم و به رسم عادت همیشگی ام در مواجه با بچه ها به او گفتم: کوچووولوووو! =)) 

صاف زل زد توی چشمام و گفت: اسمم رقیه است! -_-

قشنگ لحنش جوری بود که انگار میگفت من اسم دارم و ضمنا کوچولو خودتی! 

هیچی دیگه با لبخند حفظ ظاهر کردم و گفتم: اسمت رقیه است؟ خوبی عزیزم؟ ^_^

همچنان خشک و جدی فرمود: آره! -_-

راهم را کشیدم و رفتم تا بیشتر از این ضایعم نکرده بود.... =\

۹۶/۰۳/۱۳ موافقین ۶ مخالفین ۰
تبارک منصوری

نظرات  (۶)

مبارک باشه :) من کیک میخوامااااا
فک کنم مثل اکثر جمع‌هایی که توشون وارد میشم، اینجام من سنم از همه کمتر باشه! هنوز یه ساله‌مم نشده!😂

پاسخ:
شما اجازه بده آثار وضعی کیک کشمشی که چند شب پیش خوردی از بین بره بعد تقاضای جدید مطرح کن! -_- / :)) 

ینی تا حالا وبلاگ منهدم نکردی این اولیشونه؟ =|
:)))))))))))
صحبت دیگه ای ندارم. ممنون از اینکه این تریبونو در اختیارم گذاشتید.
پاسخ:
خیلی فک زدم؟؟؟ 😁
رفت آقا جان، ررررفت! کیک کشمشی کیییی بود!
وبلاگ فقط یکی قبل از این داشتم که شاید پستاش ده تا هم نمیشد. اونو اصلا حساب نمی‌کنم :) تازه اونو خود بلاگفا ترکوند! مال همه برگشت مال من از بیخ نابود شد :)
پاسخ:
خود بلاگفا هم جدی نگرفته بودش! 😂
۱۶ خرداد ۹۶ ، ۱۵:۵۶ مهدی صالح پور
منم امسال وارد دهمین سال وبلاگ نویسی شدم.

مبارکه؛ خیلی...
پاسخ:
عه، پس شما از اون پیشکسوتاشین :) 
خیلی متشکرم، ولی واسه شما بیشتر تبریک داره، تبریک. :) 
۱۶ خرداد ۹۶ ، ۱۶:۱۴ دچـــــ ــــــار
کوچولو به عربی چی میشه؟ :)
پاسخ:
فرهنگ لغت المعجم میفرماد : صغیر! 
 البته من به فارسی بهش گفتم کوچولو، اونم فارسی جوابمو داد(خانواده اش لر هستند و عربی بلد نمیباشند) 
نخیر فک نزدی حرف های خوشمزه زدی به خنده افتادم ^_^
پاسخ:
خوشمزه چو خوشمزه ببیند خوشش آید 😄😚

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی